Powrót



Święty Florian

          

... Święty Florian jest od wieków czczony w Polsce i poza nią jako Patron strażaków, a więc tych, którzy wierni przykazaniu miłości i chrześcijańskiej tradycji, niosą pomoc bliźniemu w obliczu zagrożenia klęskami żywiołowymi...



                                                                                                                                                            Jan Paweł II
           Św. Florian

          Imię Florian wywodzi się z języka łacińskiego od imienia Florus i zostało utworzone przy pomocy przyrostka - ianus. Zatem Florianus początkowo oznaczał kogoś, kto należał do Florusa. Z gramatycznego punktu widzenia Florianus pochodzi od przymiotnika florus, flora, florum, a użyte w funkcji nazwy własnej znaczy tyle, co kwitnący. W tym imieniu mieści się pierwiastek radości i życia. Tak się składa, że w kalendarzu liturgicznym wspomnienie św. Floriana jest umieszczone na początku maja, kiedy to zaczyna rozwijać się przyroda i kwitną kwiaty. Niektórzy w etymologii tego imienia dopatrują się też pierwiastka wody, zawsze koniecznej dla życia roślin.



          Do Polski kult świętego Floriana trafił w XII wieku, za czasów papieża Lucjusza III. Przebywającego na wygnaniu we Włoszech papieża finansowo wspierał polski władca, Kazimierz Sprawiedliwy. W zamian za okazaną pomoc papież przekazał dla Krakowa relikwie Floriana. Jak się okazało nie były to relikwie tego samego Floriana, a jedynie innego męczennika, o tym samym imieniu. Jednakże dokonano uroczystego przekazania relikwii, które następnie zostały umieszczone w Katedrze na Wawelu, w głównym ołtarzu, który stał się grobem męczennika. Nie od razu święty Florian stał się patronem Straży Pożarnej. Co więcej w XIV wieku jego kult uległ znacznemu osłabieniu. Przyczyniło się do tego pojawienie się wielu nowych świętych. Jego znaczne nasilenie nastąpiło dopiero na przełomie XIX i XX w. w dobie społecznych oczekiwań na patrona strzegącego w razie epidemii, pożarów i innych klęsk żywiołowych.



Św. Florian

          Święty Florian przedstawiany jest jako rycerz Chrystusowy i patron walki z pożarem. Jednak wygląd, strój i atrybuty ulegały w ciągu wieków zmianom. Początkowo był to starzec w rzymskiej tunice. Od XIII w. jest już przedstawiany jako młody rycerz z purpurowym płaszczem narzuconym na ramiona. Jego rycerska zbroja podlegała dalszym przeobrażeniom. Od XII wieku, towarzyszy mu stale rozwinięty sztandar; na pocz. XV w. wyposażono go w tarczę i miecz ozdobione malowanym krzyżem, na znak że jest żołnierzem Chrystusowym a pod koniec XV w., pod wpływem szerzącego się. kultu F. jako patrona walki z ogniem, jego dodatkowym atrybutem indywidualnym stało się naczynie z wodą i dom w płomieniach Wg XV-wiecznego schematu Florian jest przedstawiany także w sztuce lud., zwłaszcza w malowidłach na ścianach wiejskich domów mieszkalnych i domów straży pożarnej, oraz w drzeworytach i malowidłach na szkle.



Kim był święty Florian?


          W IV wieku, za czasów prześladowań cesarza Dioklecjana, w naddunajskiej prowincji rzymskiej armią cesarza dowodził Florian. Na wieść o aresztowaniu 40 chrześcijan w Lorch. Florian pospieszył im z pomocą. Wyznał przed namiestnikiem cesarskim wiarę w Chrystusa. Wówczas został uwięziony i torturowany za odmowę złożenia ofiary pogańskiej. Wyrok wykonano 4 maja 304 roku, poprzez utopienie w rzece Enns. Tego samego dnia dokonano zgładzenia owych czterdziestu chrześcijan.



napisz


Powrót